Galeria
Kategorie:
wszystkie (aktualnie wybrane)Rawana porywa Sitę
Ten obraz Raviego Varmy przedstawia moment śmierci boskiego sępa Jatayu, syna Aruny, bratanka Garudy. Ravana porwał dopiero Sitę, żonę Ramy i ucieka z nią na Sri Lankę, co też jest jednym z kluczowych wydarzeń hinduskiego eposu Ramayana. Na spotkanie Ravanie wyszedł boski sęp Jatayu, który próbował powstrzymać demona, ale sam był za stary i Ravana zdołał go zabić, pozbawiając go skrzydeł. W ostatnich słowach Jatayu zdołał jeszcze wyjawić Ramie dokąd udał się Ravana.
Codex Mendoza - Założenie Tenochtitlan
Założenie miasta Tenochtitlan według pierwszej strony Codexu Mendoza. Jak każdy aztecki kodeks, Codex Mendoza pokazuje w sposób obrazkowy część historii Mexicatlan. Kolejne strony "opisują" podboje i dokonania kolejnych władców Azteków. Kodeks skomponowano około 1541 jako specjalny prezent dla Karola V, który miał mu przedstawić krótko historię podbitego ludu, ale został przechwycony przez francuskich piratów i oczy króla hiszpańskiego nigdy go nie ujrzały.
Amaterasu wychodzi z jaskini
Ten pochodzący z 1857 roku obraz Utagawy Tokoyuniego III przedstawia boginię japońską Amaterasu wyłaniającą się z jaskini i przywracającą światło światu. Według pewnego japońskiego mitu, po tym jak Susanoo śmiertelnie obraził swoją siostrę i zabił jej kapłanki, ta skryła się w jaskini, odbierając światu światło i życie. Bogowie zaczęli ją błagać o wyjście i dopiero hałas narobiony przez Ame-no-Uzume (która na obrazie ucieka przed światłem Amaterasu) ją wywabił z jaskini i przywrócił światu życie.
Jadeitowa Księga cesarza Ai
Jadeitowymi księgami (玉册) zwano w starożytności wykonane z jadeitowych płyt specjalne księgi używane przez cesarzy jako forma składania ofiary niebiosom. Często używano jej jako forma wyproszenia od Niebios błogosławieństwa dla wprowadzonego na tron cesarza i jego małżonki. Ta księga należy do cesarza Ai z dynastii Tang i jest jedyną zachowaną jadeitową księgą z Tang.
Apollo Belwederski
Autorstwo tej rzeźby przypisuje się greckiemu rzeźbiarzowi - Leocharesowi, który wykonał ją ok. 350 - 325 r.p.n.e. z brązu. Oryginał jednak zaginął, a do naszych czasów zachowała się jedynie rzymska kopia z marmuru. Kopię tą znaleziono w Antium pod koniec XV w., a następnie na polecenie papieża Juliusza II przeniesiono na Belweder Watykański (stąd nazwa). Ma ona 2,25 m wysokości i przedstawia greckiego boga - Apolla, który właśnie wystrzelił strzałę, która ma ugodzić Pytona - potwora strzegącego źródła w Delfach. Ciężar jego ciała opiera się na prawej nodze, głowa odwrócona jest w lewo, w kierunku wyciągniętej ręki. Jego rysy są perfekcyjne i zimne, a wyraz twarzy spokojny i zdecydowany. Bóg ubrany jest w płaszcz (chlamidę), który jednak zasłania mu jedynie plecy, a owinięta wokół lewej dłoni tworzy jak gdyby tło dla całej postaci. Jak widać część rąk wyraźnie nie pasuje do całości, a to dlatego, że zostąły one przywrócone przez Giovanni'ego Angelo Montorsoli - ucznia Michała Anioła.
Posąg cieszył się dużą popularnością, dlatego dzisiaj można zobaczyć również wiele kopii tego dzieła (które też jest kopią).
Posąg cieszył się dużą popularnością, dlatego dzisiaj można zobaczyć również wiele kopii tego dzieła (które też jest kopią).
