Galeria
Kategorie:
wszystkie (aktualnie wybrane)Uwolnienie Prometeusza
Obraz Christiana Griepenkela przedstawiający chwilę tuż przed uwolnieniem Prometeusza przez Heraklesa. Heros przed chwilą ustrzelił z łuku sępa, który wyjadał wątrobę Tytana, a teraz przychodzi mu na ratunek z otwartymi ramionami, by za chwilę zerwać kajdany i wypuścić Prometeusza. Tytana przykuto do góry za karę za to, że ośmielił się ukraść bogom ogień i podarować go ludziom - mimo że odebrał go im sam Zeus.
Pompejusz Wielki
Oryginalna rzymska statua jednego z największych wodzów Rzymskiej Republiki i arcywroga Juliusza Cezara - Gnejusza Pompejusza, zwanego Wielkim. Niektóre części tej statui zostały zniszczone przez wieki i zreperowane późniejszymi fragmentami. Nie mniej, mówi się, że posąg ten stał niegdyś u wejścia do senatu rzymskiego, gdzie też zasztyletowano Cezara - o ironio, wówczas twarz Pompejusza byłaby ostatnią twarzą, którą widział w życiu.
Smoczy bogowie
Obraz przedstawiający "Czterech Smoczych Bogów" (jednego brakuje na zachowanym obrazie). Oryginalny obraz nie przetrwał, znamy tylko jego kopie z XX-wiecznych reprodukcji, w tym ta z książki E.T.C. Wernera "Mity i legendy Chin" z 1922 roku.
Wisznu u zarania dziejów
Zgodnie z mitologią hinduską, świat ulega nieustannemu cyklowi zniszczenia i powstania, które według niektórych wersji są dokonywane przez Siwę. Sam akt stworzenia miał jednak zostać dokonany przez Wisznu. Na tym oto XIX-wiecznym obrazie Wisznu spoczywa na grzbiecie kosmicznego węża Szesza Naga u boku swej małżonki Lakszmi, która posłusznie myje mu nogi. Jednocześnie z jego pępka wyrasta kwiat lotosu, z którego rodzi się Brahma, czyli sam stwórca, który ma dokonać samego aktu. Cała scena ma miejsce na praoceanie, tzw. Oceanie Mleka.
Imhotep
Ta kopia oryginalnej figurki z III Dynastii przedstawia wybitnego architekta i kapłana Słońca znanego pod imieniem Imhotep. Miał on zaprojektować pierwsze piramidy i pomóc Egiptowi przetrwać siedmoletnią plagę nieurodzaju jako doradca faraona. Potomni byli pod takim wrażeniem jego zasług, że jako jeden z niewielu nie-faraonów otrzymywał po śmierci boski kult, czasem jako syn a czasem jako wręcz wcielenie boga Ptaha.
